03-09-06

09 * Bouts

(09) Axel Bouts, In memoriam, Davidsfonds/De Clauwaert, 1995

 

Een bevreemdend uitzicht vanaf die toren. De duisternis wordt doorboord met het scherende licht van de schijnwerpers. Sneeuwvlokken vallen schuin. Met hoevelen zijn ze daar beneden? Een oneindige vlakte. Bitterkoud. Ze staan er al langer dan een uur. In de houding, pet in de hand, een scherpe wind rond de kale schedel.

De commentaren zijn gesloten.